Bazen öyle anlar yaşıyorum ki ya da yaşıyoruz bilmiyorum kendimi çok yaşlanmış hissediyorum.Çok bitkin ve yorgun.Kımıldayasım bile gelmiyor ya da yataktan bile çıkmak istemiyorum.Böyle zamanlarda kendimi iyi hissetmemi sağlayacak şey ne onu bile bilmiyorum.
Bazen de öyle anlar yaşıyorum ki yaptığım hiçbir şey beni mutlu etmiyor ya da keyif vermiyor tek bir şey hariç ''Harry Potter'' izlemek.Ay evet komik gelebilir ama çok seviyorum ve mutsuzken beni en çok mutlu eden ayrıca kafamdaki düşüncelerden kurtulmamı sağlayan tek şey o.Oturup bütün seriyi baştan sona kadar izlerim. Ama en sonunda o da bittiğinde de bütün vaktimi uyuyarak geçiririm.
Mutsuz olmak için ya da üzülmek için hayat çok kısa değil mi sizce de? Yani ne bileyim hayat bir pamuk ipliğine bağlı ve biz ufacık şeylerden dolayı o ipi kemirmeye çalışıyoruz. Halbuki mutlu olmak bu kadar kolay ve basitken.Umursamamak işte bu yüzden insana iyi geliyor.Çünkü düşündüğümüzde evet sorun yapıp üzülecek bir sürü şey bulabiliriz ama umursamamaya çalışırsak belki her şey farklı olur.Desem de hiç de öyle olmuyor ya bunu herkes yaşamıştır kesin.Umursamıyormuş gibi görünüp deli gibi her şeyi kafaya takmak ve içinde düşünmek.Ben bunu çok yapıyorum ya hep kendi içimde düşünüyorum düşünüyorum bir şeylere karar veriyorum ama asla o kararlara uyamıyorum.Çünkü hayat kararlarla yürüyecek kadar sıkıcı olmamalı. Sonuçta dünyaya bir kere geliyoruz üzülmemiz kadar üzülmeli sevmemiz gerektiği kadar sevmeli gülmemiz gerektiği kadar gülmeli ve ağlamamız gerektiği kadar ağlamalıyız.
Ruhlarımız yaşlanmış bile olsa onları gençleştirmek bizim elimizde. Sevdiğiniz şeylerden asla vazgeçmemeniz dileğiyle...
Siz mutsuz olduğunuzda ne yaparsınız tavsiyelerinizi yorum kısmında paylaşabilirsiniz:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder